Imieniny:

AferyPrawa.com

Redaktor Zdzisław Raczkowski ujawnia niekompetencje funkcjonariuszy władzy...
http://Jooble.org
Najczęściej czytane:
Najczęściej komentowane:





Pogoda
Money.pl - Kliknij po więcej
17 października 2021
Źródło: MeteoGroup
Polskie prawo czy polskie prawie! Barwy Bezprawia

opublikowano: 26-10-2010

AFERY PRAWA KONSTYTUCJA IV RP PROJEKT AUTORSKI PS. HUSAR

N A J W Y Ż S Z E P R A W O

KONSTYTUCJA IV RP

Projekt autorski

Autor: PS. HUSARZ

W S T Ę P

M Y

N A R Ó D P O L S K I

Wierni przodkom Słowiańskiego Narodu Polskiego,

którzy oddali życie za jego wolność

w obronie ziem polskich,

tradycji narodowych i niezbywalnych praw,

ustanawiamy niniejszym

dla

wszystkich Polaków,

podstawowe prawa i obowiązki

względem ich Ojczyzny i Narodu.

Rozdział I

RZECZPOSPOLITA NARODU POLSKIEGO

Art. 1.

Rzeczpospolita Narodu Polskiego jest wspólnotą , urzeczywistniającą zasady sprawiedliwości społecznej, opartej na doktrynie Systemu KS (Kredyt Społeczny).

Art. 2.

Przynależność do Narodu Polskiego uzyskuje się przez:

a. urodzenie z rodziców należących do narodowości polskiej,

b. nadanie przynależności do Narodu Polskiego przez właściwą władzę.

Art. 3.

Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Narodu Polskiego należy do Narodu.

Art. 4.

Naród sprawuje władzę przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio.

Art. 5.

Rzeczpospolita Narodu Polskiego nie może przekazać organizacji międzynarodowej lub organowi międzynarodowemu jakichkolwiek kompetencji organów władzy państwowej.

Art. 6.

Fundamentalne umowy międzynarodowe, muszą być zatwierdzane w ogólnonarodowym referendum i nie mogą być sprzeczne z szeroko pojętym interesem Rzeczypospolitej Narodu Polskiego.

Art. 7.

Osobom należącym do Narodu Polskiego nie wolno:

a. przyjmować tytułów, ani orderów cudzoziemskich bez zezwolenia,

b. służyć w obcych siłach zbrojnych,

c. być najemnym żołnierzem gdziekolwiek.

Art. 8.

Osoby należące do Narodu Polskiego nie mogą być sądzone przez obce sądy.

Art. 9.

Wszystkie majątki Polaków, pozostawione gdziekolwiek, przysługują ich spadkobiercom a w przypadku ich braku, Skarbowi Państwa Narodu Polskiego.

Art. 10.

Każda krzywda czy szkoda wyrządzona gdziekolwiek Polakowi, musi być dokładnie opisana i ścigana przez Sądownictwo Narodu Polskiego, bez przedawnienia.

Art. 11.

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

Art. 12.

Wyłącznie osobom należącym do Narodu Polskiego mogą być powierzone ważne stanowiska, a w szczególności:

a. sędziów,

b. adwokatów,

c. nauczycieli,

d. lekarzy,

e. dziennikarzy,

f. policjantów,

g. dowódców.

Art. 13.

Przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Narodu Polskiego stosuje się bezpośrednio, chyba że Konstytucja stanowi inaczej.

Art. 14.

Rzeczpospolita Narodu Polskiego przestrzega prawa międzynarodowego o ile nie jest ono sprzeczne z prawem zapisanym w dekalogu.

Art. 15.

Ustrój Rzeczypospolitej Narodu Polskiego opiera się na podziale władzy: ustawodawczej, wykonawczej, sądowniczej i finansowej.

Art. 16.

Władzę ustawodawczą sprawują Sejm i Senat, władzę wykonawczą Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Rada Ministrów, władzę sądowniczą sądy i trybunały, a władzę finansową sprawuje Narodowa Komisja Kredytowa.

Art. 17.

Rzeczpospolita Narodu Polskiego zapewnia wolność słowa, prasy i innych środków społecznego przekazu, o ile bezpośrednio nie godzą w interesy narodu, poprzez szkalowanie osób, zwłaszcza sprawujących władzę.

Art. 18.

Ustrój terytorialny Rzeczypospolitej Narodu Polskiego zapewnia decentralizację władzy publicznej.

Art.19.

Zasadniczy podział terytorialny państwa uwzględniający więzi społeczne, gospodarcze lub kulturowe i zapewniający jednostkom terytorialnym zdolność wykonywania zadań publicznych określa ustawa.

Art. 20.

Ogół mieszkańców jednostek zasadniczego podziału terytorialnego stanowi z mocy prawa wspólnotę samorządową.

Art. 21.

Samorząd terytorialny uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej, którą sprawuje we własnym imieniu i na własny rachunek, ponosząc prywatną, osobistą odpowiedzialność za jej skutki.

Art. 22.

Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Narodu Polskiego.

Art. 23.

Rzeczpospolita Narodu Polskiego specjalną opieką otacza weteranów walk o niepodległość, zwłaszcza inwalidów wojennych.

Art. 24.

Gospodarka rynkowa w Rzeczypospolitej Narodu Polskiego, oparta jest na wolności gospodarczej, własności prywatnej oraz solidarności, wynikającej ze słów „jeden drugiego brzemiona noście”.

Art. 25.

Władza finansowa zapewnia każdemu, od urodzenia aż po grób, co miesięczną wypłatę dywidendy narodowej, wynikającej z prowadzonego przez nią narodowego rachunku ekonomicznego.

Art. 26.

Rzeczpospolita Narodu Polskiego chroni własność i prawo dziedziczenia.

Art. 27.

Ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko na drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny.

Art. 28.

Podstawą ustroju rolnego państwa jest gospodarstwo rodzinne.

Art. 29.

Praca znajduje się pod ochroną Rzeczypospolitej Narodu Polskiego. Państwo sprawuje nadzór nad warunkami wykonywania pracy.

Art. 30.

Stosunki między państwem a kościołami i innymi związkami wyznaniowymi są kształtowane na zasadach poszanowania ich autonomii oraz wzajemnej niezależności każdego w swoim zakresie, jak również współdziałania dla dobra człowieka i dobra wspólnego.

Art. 31.

Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej służą ochronie niepodległości państwa i niepodzielności jego terytorium oraz zapewnieniu bezpieczeństwa i nienaruszalności jego granic.

Art. 32.

Siły Zbrojne zachowują neutralność w sprawach politycznych oraz podlegają cywilnej i demokratycznej kontroli.

Art. 33.

W Rzeczypospolitej Narodu Polskiego językiem urzędowym jest język polski. Przepis ten nie narusza praw mniejszości narodowych wynikających z ratyfikowanych umów międzynarodowych.

Art. 34.

Wszystkie osoby (obywatele) są równe wobec prawa. Mniejszości narodowe, językowe i wyznaniowe, nie mogą być uprzywilejowane w stosunku do Narodu Polskiego – Gospodarza Państwa Polskiego. Status prawny i społeczny mniejszości narodowych w Polsce jest oparty o zasadę wzajemności.

Art. 35.

Godłem Rzeczypospolitej Narodu Polskiego jest piastowski wizerunek orła białego w koronie w czerwonym polu.

Art. 36.

Barwami Rzeczypospolitej polskiej są kolory biały i czerwony.

Art. 37.

Hymnem Rzeczypospolitej Narodu Polskiego jest Mazurek Dąbrowskiego.

Art. 38.

Godło, barwy i hymn Rzeczypospolitej Narodu Polskiego podlegają ochronie prawnej. Szczegóły dotyczące godła, barw i hymnu określa ustawa.

Art. 39.

Stolicą Rzeczypospolitej Narodu Polskiego jest Warszawa.

Art. 40.

Wszystkie środki przekazu na obszarze Rzeczypospolitej Narodu Polskiego znajdują się w wyłącznym posiadaniu Narodu Polskiego. Wyjątki od tej zasady określa ustawa, pod warunkiem, że dany środek przekazu nie godzi w dobre imię osób i władz Narodu Polskiego.

Art. 41.

Ziemia, jako najistotniejszy czynnik bytu i rozwoju Narodu i Państwa Polskiego, należy do tego Narodu i nie może być przedmiotem nieograniczonego obrotu.

Art. 42.

W Rzeczypospolitej Narodu Polskiego zabrania się uprawiania wszelkiego rodzaju żebractwa.

Rozdział II

POWSZECHNE PRAWA I OBOWIĄZKI

Art. 43.

Podstawowym obowiązkiem osoby należącej do Narodu Polskiego jest wierność dla tego Narodu i jego Państwa.

Art. 44.

Mieszkańcy Państwa Polskiego mają obowiązek:

a. pełnienia stałej służby wojskowej,

b. poważania i przestrzegania obowiązującego prawa,

c. poważania prawowitej władzy i ułatwienia spełniania jej zadań,

d. poważania i przestrzegania rozporządzeń władz ogólnopaństwowych i samorządowych,

e. ponosić wszelkie ciężary i świadczenia ustanowione na podstawie ustaw,

f. sumiennego pełnienia obowiązków do jakich zostaną powołani,

g. wychowania swoich dzieci na prawych ludzi,

h. zapewnienia swoim dzieciom co najmniej zawodowego wykształcenia,

i. utrzymywania i opieki względem swoich dzieci do lat 16, a w przypadku kalectwa stale,

j. utrzymywania i opieki względem rodziców w przypadku gdy nie posiadają wystarczających środków do życia.

Art. 45.

Każdy mieszkaniec Rzeczypospolitej Narodu Polskiego ma wolność:

a. wyrażania myśli i przekonań, jeżeli nie narusza przez to przepisów prawa,

b. wnoszenia pojedynczo lub zbiorowo petycji do wszelkich władz,

c. zgromadzania się oraz zawiązywania stowarzyszeń i związków,

d. obrania sobie miejsca zamieszkania i pobytu,

e. przesiedlania się oraz wychodźstwa,

f. wyboru zajęcia zarobkowego,

g. przenoszenia własności.

Art. 46.

Mieszkańcom Państwa Polskiego zapewnia się:

a. ochronę życia od poczęcia do naturalnej śmierci, wolności i mienia,

b. równość wobec prawa,

c. prawo bezpłatnego kształcenia się od poziomu podstawowego do wyższego,

d. bezpłatną opiekę lekarską,

e. comiesięczną wypłatę Narodowej Dywidendy dla każdego od urodzenia aż do śmierci,

f. powszechne ubezpieczenia społeczne, płacone z narodowego rachunku ekonomicznego,

g. opiekę w przypadku bezdomności, czy upośledzenia,

h. ochronę rodziny.

Art. 47.

Ograniczenia wolności osobistej, zwłaszcza rewizja osobista i aresztowanie, dopuszczalne są tylko w przypadkach i w sposób przewidziany prawem.

Art. 48.

Nie można kogokolwiek pozbawić sądu, któremu z mocy prawa podlega.

Art. 49.

Ściganie przestępstw i wymierzanie kary jest dopuszczalne tylko na podstawie ustaw.

Art. 50.

Cudzoziemcy korzystają na zasadach wzajemności z wszelkich należnych im praw i obowiązków.

Art. 51.

Praca zarobkowa dzieci poniżej 16 lat, praca nocna kobiet i młodocianych do lat 18 jest zakazana.

Art. 52.

Zabrania się tworzenia i działania partii politycznych rozbijających Naród i Państwo Polskie.

Art. 53.

Przynależność do jakiegokolwiek wyznania nie może być używana w sposób przeciwny ustawom. Nie można uchylać się od spełniania obowiązków z powodów wyznaniowych.

Art. 54.

Czasowe zawieszenie praw osobowych (obywatelskich) może nastąpić dla całego obszaru Rzeczypospolitej Narodu Polskiego lub jego części, w których okaże się konieczne ze względów bezpieczeństwa.

Rozdział III

PRAWA WYBORCZE NARODU POLSKIEGO

Art. 55.

Władze sprawowane są i wybierane jedynie przez Polaków w wyborach powszechnych, tajnych, bezpośrednich i równych.

Art. 56.

Nie mogą korzystać z czynnego i biernego prawa wyborczego, osoby skazane za przestępstwa określone w Ordynacji Wyborczej.

Art. 57.

Prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) do władz ogólnopaństwowych i samorządowych mają Polacy, którzy:

a. ukończyli 20 lat w dniu wyborów,

b. nie działali kiedykolwiek na szkodę Narodu i Państwa Polskiego,

c. korzystają z pełni praw,

d. zamieszkują w danym okręgu wyborczym.

Art. 58.

Wybieranymi (bierne prawo wyborcze) do władz ogólnopaństwowych i samorządowych mogą być Polacy, którzy:

a. ukończyli 30 lat w dniu wyborów,

b. mają odpowiednie przygotowanie do wypełnienia czekających ich zadań,

c. nie działali kiedykolwiek na szkodę Narodu i Państwa Polskiego,

d. korzystają z pełni praw,

e. uzyskają odpowiednią rekomendację,

f. zamieszkują w danym okręgu wyborczym (w przypadku wyborów samorządowych).

Art. 59.

Osoby wybrane do władz przedstawicielskich, ogólnopaństwowych lub samorządowych, otrzymują zwolnienie z dotychczasowej pracy na czas trwania służby przedstawicielskiej a ich wynagrodzenie ustalają odrębne przepisy.

Art. 60.

Po objęciu stanowiska przedstawicielskiego pochodzącego z wyborów do władz ogólnopaństwowych oraz samorządowych, nie można podejmować jakiejkolwiek innej pracy.

Art. 61.

Przeprowadzeniem wyborów zajmują się Rady Wyborcze powołane w okręgach Wyborczych ustalonych według przepisów Ordynacji Wyborczej.

Art. 62.

Osoba wybrana do jakichkolwiek władz przedstawicielskich, podlega:

a. odwołaniu w przypadkach określonych przez Ordynację Wyborczą,

b. odpowiedzialności cywilnej i karnej w przypadku popełnienia przestępstwa.

Rozdział IV

SEJM – WŁADZA USTAWODAWCZA NARODU POLSKIEGO

Art. 63.

Sejm Narodu i Państwa Polskiego składa się z Posłów wybranych:

a. na lat pięć (licząc od dnia otwarcia obrad sejmowych),

b. w jedno-mandatowych okręgach wyborczych,

c. co najmniej 50 procentową większością głosów,

d. przy udziale co najmniej 50 procent wyborców.

Art. 64.

Sejm sprawdza i zatwierdza ważność wyborów co do których nie zgłoszono sprzeciwu. O ważności wyborów co do których zgłoszono sprzeciw rozstrzyga Trybunał Najwyższy.

Art. 65.

Posłowie składają Narodowi Polskiemu przysięgę na ręce Marszałka Sejmu o następującej treści:

„Przysięgam i ślubuję uroczyście Narodowi Polskiemu, że jako Poseł na sejm tegoż Narodu i Państwa będę pracował wyłącznie dla jego dobra jako nierozerwalnej całości.

Przysięgam i ślubuję uroczyście przestrzegać i bronić praw Narodu Polskiego. Sumiennie wykonywać wszelkie obowiązki służące zachowaniu wolności i niepodległości oraz powszechnego dobrobytu i rozwoju.

Przysięgam i ślubuję wszelkie zło i niebezpieczeństwo od tegoż Narodu i Państwa czujnie odwracać, godności imienia tegoż Narodu i Państwa strzec niezachwianie, sprawiedliwość za pierwszą mieć cnotę, obowiązkom urzędu i służby poświęcać się niepodzielnie.”

Art. 66.

Poseł nie może na swoje, ani na obce imię i nazwisko:

a. kupować lub uzyskiwać dzierżaw dóbr pozostających w zarządzie Rządu

b. przyjmować robót zlecanych przez Rząd i zleceń Rządu na dostawy,

c. otrzymywać od Rządu innych korzyści osobistych,

d. otrzymywać od Rządu jakichkolwiek odznaczeń, z wyjątkiem wojskowych.

Art. 67.

Sejm musi być:

a. zwołany na pierwsze po wyborach obrady w dwadzieścia dni po dniu zakończenia wyborów,

b. zwołany corocznie najpóźniej w październiku na obrady zwyczajne, aby w szczególności uchwalić ustawę o:

· przychodach i wydatkach,

· stanie liczebnym Sił Zbrojnych,

· poborze do służby wojskowej.

Art. 68.

Odroczenie obrad Sejmu wymaga jego zgody, jeżeli ma być powtórzone w ciągu tego samego okresu obrad zwyczajnych lub jeżeli przerwa ma trwać dłużej niż trzydzieści dni.

Art. 69.

Sejm może rozwiązać się mocą własnej uchwały, powziętej większością dwóch-trzecich głosów, przy obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów sejmowych.

Art. 70.

Ponowne wybory do Sejmu odbywają się w ciągu dziewięćdziesięciu dni od dnia rozwiązania Sejmu.

Art. 71.

Sejm uchwala ustawy w zakresie wszelkich praw i sposobu ich wykonania.

Art. 72.

Sejm podejmuje uchwały zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej.

Art. 73.

Jakakolwiek ustawa uchwalona przez Sejm nie może stać w sprzeczności z niniejszym Najwyższym Prawem ani naruszać jego postanowień.

Art. 74.

Ustawa uchwalona przez Sejm uzyskuje moc obowiązującą w czasie przez nią określonym.

Art. 75.

Sejm zwołany w październiku na obrady zwyczajne, nie może być zamknięty przed uchwaleniem ustawy o przychodach i wydatkach. Ustawa sejmowa ustala corocznie przychody i wydatki państwowe na rok następny.

Art. 76.

Sejm zatwierdza zamknięcie rozliczeń ogólnopaństwowych przedstawianych corocznie przez Rząd.

Art. 77.

Zabrania się zaciągania jakichkolwiek pożyczek we wszelkich obcych bankach.

Art. 78.

Jedynym emitentem całego kredytu i całej waluty jest Narodowe Biuro Kredytowe.

Art. 79.

Sejm wybiera ze swego grona Marszałka Sejmu, Zastępców Marszałka, Sekretarzy Sejmu oraz Komisje Sejmowe.

Art. 80.

Marszałek Sejmu zwołuje, otwiera, odracza i zamyka obrady Sejmu.

Art. 81.

Marszałek Sejmu może zwołać Sejm w każdym czasie na obrady nadzwyczajne, na żądanie jednej-czwartej Posłów, a powinien uczynić to w ciągu dwóch tygodni od dnia złożenia żądania w Urzędzie Marszałka Sejmu. Inne przypadki zwoływania Sejmu na obrady nadzwyczajne, określają przepisy.

Art. 82.

Marszałek Sejmu mianuje urzędników sejmowych i jest odpowiedzialny za ich działania przed Sejmem.

Art. 83.

Obowiązki Marszałka Sejmu i Zastępców Marszałka trwają po rozwiązaniu Sejmu aż do otwarcia obrad nowo wybranego Sejmu.

Art. 84.

Sposób i porządek obrad Sejmu, rodzaj i ilość Komisji Sejmowych, liczbę Zastępców Marszałka Sejmu i Sekretarzy Sejmu oraz prawa i obowiązki Marszałka Sejmu, określają odrębne przepisy sejmowe.

Art. 85.

Obrady Sejmu są jawne, ale na wniosek Rządu lub trzydziestu Posłów, Sejm może uchwalić tajność obrad. Nie można kogokolwiek pociągać do odpowiedzialności za zgodne z prawdą sprawozdanie z jawnych obrad Sejmu lub Komisji Sejmowych.

Art. 86.

Posłowie mają prawo zwracać się z zapytaniami do Rządu, bądź do poszczególnych Ministrów Rządu, w sposób określony odrębnymi przepisami a Ministrowie mają obowiązek udzielenia ustnej lub pisemnej odpowiedzi, w okresie czasu nie dłuższym niż czternaście dni, albo w oświadczeniu usprawiedliwić brak rzeczowej odpowiedzi.

Art. 87.

Na żądanie Posłów zwracających się z zapytaniami, odpowiedź musi być zgłoszona Sejmowi, który może odpowiedź Rządu uczynić przedmiotem obrad sejmowych i uchwały.

Art. 88.

Sejmowi przysługuje prawo występowania z wnioskami ustaw. Wnioski ustaw pociągające za sobą wydatki ze Skarbu Narodu Polskiego, muszą podawać sposób ich uzyskania oraz użycia.

Rozdział V

SENAT – WŁADZA KONTROLUJĄCA SEJM

Art. 89.

Nie można być równocześnie posłem i senatorem.

Art. 90.

Do Senatorów stosuje się odpowiednio przepisy art. 63 – 88.

Rozdział VI

PREZYDENT – WŁADZA WYKONAWCZA NARODU POLSKIEGO

Art. 91.

Prezydenta Narodu Polskiego wybierają połączone izby Sejmu i Senatu na lat pięć, zwykłą większością głosów, zwołane przez Marszałka Sejmu co najmniej sześćdziesiąt dni przed upływem czasu urzędowania Prezydenta sprawującego władzę.

Art. 92.

Przed objęciem urzędu, Prezydent składa w Sejmie przysięgę Narodowi Polskiemu o następującej treści:

„Przysięgam i ślubuję uroczyście Narodowi Polskiemu, że jako Jego Prezydent, będę pracował wyłącznie dla dobra Narodu i Państwa Polskiego, jako nierozerwalnej całości.

Przysięgam i ślubuję uroczyście przestrzegać i bronić praw Narodu Polskiego. Sumiennie wykonywać wszelkie obowiązki służące zachowaniu wolności i niepodległości oraz powszechnego dobrobytu i rozwoju.

Przysięgam i ślubuję wszelkie zło i niebezpieczeństwo od Narodu i Państwa Polskiego czujnie odwracać, godności imienia tegoż Narodu i Państwa strzec niezachwianie, sprawiedliwość za pierwszą mieć cnotę, obowiązkom urzędu i służby poświęcać się niepodzielnie.”

Art. 93.

Prezydent nie może piastować jakiegokolwiek innego urzędu, ani wchodzić w skład Sejmu.

Art. 94.

Prezydent sprawuje władzę wykonawczą poprzez odpowiedzialnych przed Sejmem ministrów i podlegających im urzędników.

Art. 95.

Prezydent powołuje i odwołuje Prezesa Rady Ministrów.

Art. 96.

Obsadę osobową Urzędu Prezydenta współ-zatwierdza Prezes Rady Ministrów i jest odpowiedzialny przed Sejmem za działania tych osób.

Art. 97.

Prezydent powołuje i odwołuje Ministrów na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

Art. 98.

Prezydent obsadza urzędy, także wojskowe, wymienione w ustawach, na wniosek Rady Ministrów.

Art. 99.

Ministrowie tworzą Radę Ministrów pod przewodnictwem Prezesa Rady Ministrów. Rada Ministrów ponosi zbiorową odpowiedzialność za ogólny kierunek działalności Rządu oraz za akty rządowe Prezydenta.

Art. 100.

Ministrowie, każdy w swoim zakresie, ponoszą odpowiedzialność za działalność podległych im ministerstw, akty rządowe Prezydenta oraz działanie podległych im organów. Nie mogą piastować jakiegokolwiek innego urzędu.

Art. 101.

Do odpowiedzialności pociąga Ministrów Sejm, zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. Rozpoznanie spraw i wydanie wyroku należy do Najwyższego Trybunału Narodu Polskiego.

Art. 102.

Ministrowie i delegowani przez nich urzędnicy mają prawo brać udział w obradach sejmowych i przemawiać poza kolejnością, a w głosowaniach mogą brać udział wyłącznie jeżeli są posłami.

Art. 103.

W przypadku opróżnienia urzędu Prezydenta, Marszałek Sejmu obejmuje w zastępstwie sprawowanie tego urzędu. Sejm zbiera się niezwłocznie na mocy prawa na wezwanie Marszałka Sejmu i pod jego przewodnictwem, aby dokonać wyboru Prezydenta.

Art. 104.

Jeżeli Prezydent nie sprawuje swego urzędu przez kolejne cztery tygodnie, wtedy Marszałek Sejmu niezwłocznie zwoła Sejm, który postanowi czy urząd Prezydenta należy uznać za opróżniony.

Art. 105.

Uchwała uznająca urząd Prezydenta za opróżniony, zapada większością trzech-piątych głosów przy obecności przynajmniej połowy ustawowej liczby posłów.

Art. 106.

Prezydent może rozwiązać Sejm za zgodą trzech-piątych ustawowej liczby Posłów.

Art. 107.

Prezydentowi przysługuje prawo występowania z wnioskami ustaw. Wnioski ustaw pociągające za sobą wydatki ze Skarbu Narodu Polskiego, muszą podawać sposób ich uzyskania oraz użycia.

Art. 108.

Prezydent podpisuje ustawy wraz z odpowiednimi ministrami i zarządza ogłoszenie ich w Dzienniku Ustaw Narodu Polskiego.

Art. 109.

Prezydent ma prawo, w czasie gdy Sejm jest rozwiązany, aż do chwili zebrania się nowego Sejmu, wydawać w przypadku nagłej konieczności rozporządzenia z mocą ustawy, z zastrzeżeniem że:

a. nie zmieniają niniejszego Najwyższego Prawa,

b. nie zmieniają Ordynacji Wyborczej,

c. powołują się na niniejsze Najwyższe Prawo,

d. są wydane na wniosek Rady Ministrów,

e. są podpisane przez Prezydenta, Prezesa Rady Ministrów oraz wszystkich Ministrów tworzących Rząd,

f. są ogłoszone w Dzienniku Ustaw.

Art. 110.

Rozporządzenia te tracą moc obowiązującą jeżeli:

a. nie zostaną przedłożone Sejmowi do zatwierdzenia w ciągu czternastu dni po rozpoczęciu najbliższych obrad Sejmu,

b. nie zostaną zatwierdzone przez Sejm.

Art. 111.

Dla wykonania ustaw, Prezydent ma prawo wydawać rozporządzenia wykonawcze, zarządzenia, rozkazy, nakazy i zakazy (z powołaniem się na upoważnienia ustawowe), a stosowanie ich zapewnić nawet użyciem przymusu. Podobne prawo mają w odpowiednim zakresie Ministrowie Rządu i podlegające im władze. Środki przymusu przysługujące władzom dla przeprowadzenia powierzonych im zadań określają osobne ustawy.

Art. 112.

Każde rozporządzenie wykonawcze, zarządzenie, rozkaz, nakaz lub zakaz wydany przez Prezydenta, wymaga dla uzyskania mocy obowiązującej podpisu Prezesa Rady Ministrów oraz właściwego Ministra.

Art. 113.

Urzędnicy Narodu Polskiego podlegają odpowiednim Ministrom Rządu, którzy są odpowiedzialni przed Sejmem za ich działania.

Art. 114.

Prezydent jest podczas pokoju najwyższym zwierzchnikiem Sił Zbrojnych Narodu Polskiego, ale nie może sprawować Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych podczas wojny.

Art. 115.

W przypadku wojny, Prezydent na wniosek Rady Ministrów mianuje Naczelnego Wodza. Osobę przedstawia Minister Spraw Wojskowych.

Art. 116.

Prezydent uosabia Naród Polski w stosunkach zewnętrznych, przyjmuje przedstawicieli państw obcych i wysyła przedstawicieli Narodu Polskiego do państw obcych.

Art. 117.

Prezydent zawiera umowy z innymi państwami i przedkłada je Sejmowi do wiadomości i zatwierdzenia.

Art. 118.

Prezydent może wypowiedzieć wojnę lub zawrzeć pokój tylko za uprzednią zgodą Sejmu.

Art. 119.

Za dopuszczenie się zdrady Narodu Polskiego, pogwałcenie niniejszego Najwyższego Prawa lub za przestępstwa karne, Prezydent musi być pociągnięty do odpowiedzialności przez Najwyższy Trybunał Narodu Polskiego.

Rozdział VII

SAMORZĄD NARODU POLSKIEGO

Art. 120.

Rzeczpospolita Narodu Polskiego dzieli się na następujące jednostki samorządowe:

a. województwa,

b. powiaty (miasta na prawach powiatu),

c. gminy (dzielnice miast na prawach gminy, miasta-gminy, wsie lub ich grupy oraz osady należące do gminy ).

Art. 121.

Jednostki samorządowe mogą łączyć się w związki dla przeprowadzania zadań wchodzących w zakres samorządu a przekraczających możliwości poszczególnych jednostek samorządowych. Związki takie mogą uzyskać osobowość prawną ale wyłącznie na podstawie osobnej ustawy.

Art. 122.

Prawo stanowienia w sprawach należących do zakresu działania samorządu, przysługuje obieralnym radom samorządowym.

Art. 123.

Do zakresu działania samorządów należy całokształt spraw społeczno-gospodarczych danej jednostki samorządowej:

a. rolnictwo,

b. przemysł,

c. handel,

d. zaopatrzenie w wodę,

e. dopilnowanie wypłaty Dywidendy Narodowej każdemu mieszkańcowi jednostki samorządowej,

f. ochrona środowiska,

g. gospodarka zasobami środowiskowymi,

h. szkolnictwo,

i. służba zdrowia,

j. opieka społeczna,

k. obrona terytorialna,

l. sport i turystyka.

Art. 124.

Wszelkie dobra znajdujące się na obszarze jednostek samorządowych są pod zarządem władz samorządowych, oprócz własności pokoleniowej oraz uczciwie nabytego mienia.

Art. 125.

Osobna ustawa powoła samorząd gospodarczy dla poszczególnych dziedzin życia gospodarczego, zjednoczony z Naczelną Izbą Gospodarczą Narodu Polskiego:

a. Izby Rolnicze,

b. Izby Obrotu Surowcami, Wyrobami i Usługami,

c. Izby Przemysłowe,

d. Izby Rzemieślnicze,

e. Izby Pracodawców

f. Izby Pracy Najemnej,

g. Izby dla innych dziedzin gospodarki.

Art. 126.

Źródła dochodu jednostek samorządowych określi ustawa o władzy finansowej (Narodowe Biuro Kredytowe).

Art. 127.

Naród Polski sprawuje nadzór nad działalnością samorządów poprzez samorządy wyższego stopnia, władze ogólnopaństwowe i wymiar sprawiedliwości.

Rozdział VIII

GOSPODARKA NARODU POLSKIEGO

Art. 128.

Działalność gospodarcza i jej wyniki są podporządkowane potrzebom Narodu Polskiego. Gospodarka tego Narodu stwarza możliwości do rzeczywistego udziału w obowiązkach i prawach ustanowionych niniejszym Najwyższym Prawem oraz zeń wynikających. Zadania działalności gospodarczej są następujące:

a. zapewnienie niezależności gospodarczej rodzinom i poszczególnym osobom przez:

· posiadanie mieszkania,

· dostatek dobrego pożywienia,

· dostatek właściwego ubrania,

· dobrą opiekę lekarską,

· dobre wykształcenie,

b. zapobieganie powstawaniu zjawiska biedy,

c. zabezpieczenie szeroko pojętych potrzeb ludzkich.

Art. 129.

Zabrania się prowadzenia działalności polegającej na:

a. wszelkiego rodzaju nierządzie,

b. obrocie narkotykami oraz innymi tego typu środkami,

c. upowszechnieniu alkoholu oraz innych środków odurzających.

Art. 130.

Obowiązkiem producentów:

a. tytoniu i wyrobów tytoniowych,

b. alkoholu i wyrobów alkoholowych,

c. innych surowców i wyrobów wywołujących chorobowe uzależnienie.

jest:

a. zapobieganie mogącym wyniknąć z tego chorobom społecznym,

b. leczenie osób, które uległy takim chorobom,

c. łożenie na opiekę nad nimi oraz ich potrzeby życiowe.

Art. 131.

Zakazuje się stosowania ogłoszeń handlowych, których treść:

a. jest podstępna,

b. upowszechnia złe obyczaje,

c. wprowadza w błąd,

d. jest w języku obcym.

Art. 132.

Wszelkie surowce, wyroby i usługi, sprowadzane do Rzeczypospolitej Narodu Polskiego podlegają wszechstronnej kontroli przed wpuszczeniem na jej obszar i muszą posiadać opisy wytwórcy, surowców i właściwości wyrobu w języku polskim.

Art. 133.

Minister Gospodarki wraz z Naczelną Izbą gospodarczą opracowują programy gospodarcze dla Narodu Polskiego.

Art. 134.

Działalność ubezpieczeniowa zwłaszcza działalność Narodowego Biura Kredytowego jest działalnością służebną w stosunku do całokształtu stosunków społeczno-gospodarczych i nie może być nastawiona na osiąganie zysku. Rachunek ekonomiczny pomiędzy produkcją a konsumpcją zawsze, w każdym czasie musi wychodzić na zero.

Jest to zasada doktryny sprawiedliwości, odkrytej przez Clifforda Hugha Douglasa, ogłoszona w 1918 roku. System KS (Kredyt Społeczny) zapewnia powyższą doktrynę sprawiedliwości.

Rozdział IX

SZKOLNICTWO NARODU POLSKIEGO

Art. 135.

Pobieranie nauki jest bezpłatne w Rzeczypospolitej Narodu Polskiego, od szkół podstawowych począwszy a na najwyższych skończywszy.

Art. 136.

Wyłącznie Polacy-Słowianie mają prawo:

a. nauczać,

b. zakładać szkoły i zakłady wychowawcze,

c. kierować szkołami i zakładami wychowawczymi,

jeżeli mają odpowiednie przygotowanie i spełniają wymagania właściwego stosunku do Narodu i Państwa Polskiego.

Art. 137.

Do lat 18, w zakresie szkoły podstawowej i zawodowej, pobieranie nauki jest obowiązkowe.

Art. 138.

Obowiązkowymi przedmiotami nauczania w całym szkolnictwie, od szkół podstawowych począwszy a na najwyższych skończywszy, są:

a. słowiański język polski,

b. umiejętność posługiwania się liczbami,

c. dzieje Narodu i Państwa Polskiego,

d. dorobek twórczy tego Narodu,

e. wychowanie sportowe.

Art. 139.

Badania naukowe i ogłaszanie ich wyników są w Rzeczypospolitej Narodu Polskiego dozwolone, jeżeli nie naruszają przepisów prawa.

Art. 140.

Wszystkie szkoły i zakłady wychowawcze, tak społeczne jak i prywatne, podlegają nadzorowi władz ogólnopaństwowych i samorządowych.

Art. 141.

Uczniom bardzo zdolnym a niezamożnym, Naród Polski zapewni utrzymanie się w szkołach wyższych.

Rozdział X

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI NARODU POLSKIEGO

Art. 142.

Wymiar Sprawiedliwości Narodu Polskiego strzeże praw tego Narodu przez:

a. uczciwe i zgodne z prawem rozwiązywanie sporów,

b. doskonalenie i upowszechnianie sprawiedliwości i wolności,

c. nadzorowanie toku wprowadzania w życie ustaw,

d. tępienie przestępstw,

e. podejmowanie działań zapobiegających powstawaniu przestępstw.

Art. 143.

Sądy wymierzają sprawiedliwość w imieniu Narodu Polskiego.

Powołuje się następujące Trybunały:

a. Trybunał Najwyższy,

b. Trybunał Wojewódzki,

c. Trybunał Powiatowy.

Art. 144.

Trybunały Powiatowe i Wojewódzkie podlegają Trybunałowi Najwyższemu.

Art. 145.

Wyrok może być prawomocnie wydany tylko przez uczciwy i sprawiedliwy sąd.

Art. 146.

Zakazuje się zadawania cierpień aby uzyskać zeznania. Zeznania uzyskane poprzez zadawanie cierpienia są nieważne a takie postępowanie jest przestępstwem i podlega karze.

Art. 147.

Sędziów mianuje Prezydent. Urząd sędziowski może objąć tylko osoba odpowiadająca warunkom przez prawo wymaganym. Sędziowie są w sprawowaniu urzędu sędziowskiego niezawiśli i podlegają tylko ustawom.

Art. 148.

Orzeczenia sądowe nie mogą być zmieniane ani przez władzę ustawodawczą ani przez władzę wykonawczą.

Art. 149.

Sędzia może być złożony z urzędu, zawieszony w urzędowaniu, przeniesiony na inne miejsce urzędowania lub w stan spoczynku wbrew swojej woli jedynie mocą orzeczenia sądowego i tylko w przypadkach przewidzianych ustawą.

Art. 150.

Rozprawy przed sądem orzekającym, zarówno w sprawach cywilnych jak i karnych, są jawne, jeżeli ustawy nie przewidują w tym względzie wyjątku.

Art. 151.

W sprawach cywilno-prawnych rozstrzygają Sądy Powszechne:

a. Wojewódzkie,

b. Powiatowe.

Art. 152.

Trybunały Powiatowe Narodu Polskiego orzekają w składzie pięciu osób: trzech zawodowych sędziów i dwóch członków. Ustalają sprawcę szkody i jej wysokość oraz zobowiązują sprawcę wyrokiem do naprawienia szkody w zamian za karę pozbawienia wolności. W przypadku konieczności pozbawienia wolności, przekazują sprawę Trybunałom Wojewódzkim.

Art. 153.

Trybunały Wojewódzkie Narodu Polskiego w składzie pięciu sędziów zawodowych, orzekają odnośnie odwołań od wyroków Trybunałów Powiatowych na karę pozbawienia wolności – w przypadkach odmowy wyrównania wyrządzonej szkody lub nie wykonywania zobowiązania do naprawy szkody. Trybunały Wojewódzkie orzekają we wszystkich sprawach.

Art. 154.

Trybunał Najwyższy Narodu Polskiego w składzie siedmiu sędziów zawodowych, rozpatruje i orzeka odnośnie odwołań od wyroków Trybunałów Wojewódzkich, oraz w sprawach najwyższej wagi dla Narodu i jego Państwa, zagrożonych najwyższymi karami, z karą śmierci włącznie, a ponadto:

a. udziela wykładni odnośnie stosowania obowiązującego prawa,

b. nadzoruje wszystkie władze ogólnopaństwowe i samorządowe,

c. rekomenduje osoby ubiegające się o stanowiska we władzach ogólnopaństwowych i samorządowych,

d. sprawdza czy własność osób tworzących obieralne władze ogólnopaństwowe, ich żon i dzieci, nie została nabyta bezprawnie – tak przed objęciem stanowisk jak i po ich złożeniu.

Rozdział XI

WŁADZA FINANSOWA NARODU POLSKIEGO

Art. 155.

Najwyższą władzą finansową jest niezależna, apolityczna, Narodowa Komisja Kredytowa, działająca w sferze finansów, podobnie jak wymiar sprawiedliwości w sferze prawa.

Art. 156.

Członków Narodowej Komisji Kredytowej mianuje Prezydent, na wniosek Senatu, którzy rekrutują się spośród ekspertów od Systemu KS (Kredyt Społeczny). Komisja Kredytowa, składa się z dwunastu członków.

Art. 157.

Prezesa Narodowej Komisji Kredytowe wybierają jej członkowie, spośród siebie na pierwszym posiedzeniu.

Art. 158.

Kadencja Narodowej Komisji Kredytowej trwa sześć lat, przy czym jedną trzecią jej składu, wymienia się co dwa lata dla zachowania ciągłości jej pracy (przepisy przejściowe w zakresie kadencji członków mówią, że po mianowaniu pierwszego składu Narodowej Komisji Kredytowej, po pierwszych dwóch latach działania, tracą członkowstwo czterej członkowie najstarsi wiekiem. Po następnych dwóch latach tracą członkowstwo dalsi czterej członkowie. Oczywistym jest, że Prezydent, co dwa lata dokonuje uzupełnienia składu całej Komisji Kredytowej).

Art. 159.

Organem kontrolnym, Narodowej Komisji Kredytowej jest apolityczna, stosowna pod względem kwalifikacji, odpowiednia Komisja Sejmowa, która jest w stałej z nią łączności.

Art. 160.

Narodowa Komisja Kredytowa jest organem zarządzającym Narodowym Biurem Kredytowym jako organem wykonawczym sprawującym nadzór nad wszelkimi ruchami krwi gospodarki, czyli pieniądza.

Art. 161.

Podstawowym zadaniem Narodowej Komisji Kredytowej jest dokonanie narodowej inwentaryzacji, naszej narodowej, rzeczywistej zdolności produkcyjnej dóbr.

Art. 162.

Na podstawie tej zdolności do produkcji bogactwa, Narodowa Komisja Kredytowa założy w Ministerstwie Skarbu Państwa, Narodowy Rachunek Kredytowy, który dostarcza praktycznych środków, przy pomocy których, Rząd monetaryzuje REALNE BOGACTWO NARODOWE, to znaczy, wyraża jego wartość w pieniądzach.

Art. 163.

Narodowe Biuro Kredytowe kontroluje ruch społecznych pieniędzy i kredytów, zgodnych z faktami, krajowej produkcji i konsumpcji, na poziomie krajowym, zgodnie z narodową księgowością.

Art. 164.

Szczeblem wykonawczym Narodowego Biura Kredytowego są jego Gminne Oddziały, podporządkowane Centrali NBK.

Art. 165.

Gminne Oddziały Narodowego Biura Kredytowego są jedynym organem rejestrującym wszystkie fakty produkcji i konsumpcji podmiotów działających na terenie gminy. Sposób rejestracji ustala ustawa.

Art. 166.

Narodowy Bank Polski jest organem podległym Narodowej Komisji Kredytowej i jest wyłącznie magazynem pieniędzy i depozytariuszem kredytów udzielanych przez Narodowe Biuro Kredytowe.

Art. 167.

Właścicielem pieniądza jest Naród. Narodowa Komisja Kredytowa jest w imieniu tego narodu, wyłącznym emitentem całej waluty i całego kredytu potrzebnego w całej gospodarce narodowej.

Art. 168.

Zakazuje się stosowania lichwy (odsetek od udzielanych kredytów) w obrotach pieniądzem w całej gospodarce narodowej.

Art. 169.

Centralnym bankiem państwa jest Narodowy Bank Polski. Organizację i zasady działania Narodowego Banku Polskiego oraz szczegółowe zasady powoływania i odwoływania jego organów określa ustawa.

Art. 170.

Wszelkie opłaty w środowisku bankowym określa ustawa.

Art. 171.

Dopuszcza się działanie obcych banków na terenie Rzeczypospolitej Narodu Polskiego pod warunkiem, że banki te nie mogą obracać naszą Narodową walutą. Kursy walut, wobec Naszej Narodowej waluty określa Narodowa Komisja Kredytowa.

Art. 172.

Zakazuje się działalności Giełdy Papierów Wartościowych.

Art. 173.

Akcje, wyemitowane pod wartość realnego bogactwa narodowego są własnością dotychczasowych ich posiadaczy, a ich rzeczywista wartość musi się odnosić do realnej wartości tego bogactwa.

Art. 174.

Spółki akcyjne, mogą być kontynuowane pod warunkiem, że prawowitymi właścicielami akcji są pracownicy danego przedsiębiorstwa.

Art. 175.

Obrót akcjami, może się odbywać wyłącznie w obrębie akcyjnej spółki.

Rozdział XII

SIŁY ZBROJNE NARODU POLSKIEGO

Art. 176.

Ustalanie stanu liczebnego Sił Zbrojnych oraz zezwalanie na coroczny pobór do służby wojskowej może nastąpić jedynie drogą ustawy sejmowej.

Art. 177.

Siły Zbrojne Narodu Polskiego są zobowiązane bronić ustroju, niepodległości i jedności Narodu i Państwa Polskiego.

Art. 178.

Wszyscy mieszkańcy Państwa Polskiego w wieku od 20 do 55 lat, pełnią stałą służbę wojskową, według następujących przedziałów wiekowych:

a. 20 – 30 lat, czynna służba wojskowa,

b. 31 – 45 lat, czynna rezerwa wojskowa,

c. 46 – 55 lat, pospolite ruszenie.

Art. 179.

Powołuje się Samoobronę Terytorialną we wszystkich jednostkach administracyjnych Rzeczypospolitej Narodu Polskiego, dla:

a. obrony,

b. strzeżenia prawa i porządku.

Art. 180.

Naczelnym Dowódcą Sił Zbrojnych podczas wojny jest Szef Sztabu Głównego.

Art. 181.

Naczelny Wódz odpowiada przed Sejmem za dowodzenie Siłami Zbrojnymi podczas wojny, oraz za wszelkie sprawy kierownictwa wojskowego.

Art. 182.

Wprowadza się powszechne prawo do posiadania broni.

Art. 183.

Dla zapewnienia ustroju, niepodległości i jedności Narodu i Państwa Polskiego, powołuje się Najwyższą Radę Bezpieczeństwa Narodu Polskiego, która pod kierownictwem Prezydenta zajmuje się następującymi obowiązkami:

a. określaniem polityki obronnej i stanu bezpieczeństwa,

b. dostosowaniem całokształtu życia narodowego do założeń obronnych,

c. wykorzystaniem zasobów ludzkich i rzeczowych dla obronności.

Art. 184.

Członkami Najwyższej Rady Bezpieczeństwa są:

a. Prezydent,

b. Marszałek Sejmu,

c. Prezes Rady Ministrów,

d. Przewodniczący Trybunału Najwyższego,

e. Szef Sztabu Głównego Sił Zbrojnych,

f. Minister Spraw Wojskowych,

g. Minister Spraw Zagranicznych,

h. Minister Spraw Wewnętrznych,

i. Trzy osoby wyznaczone przez Prezydenta.

Art. 185.

Siłami Zbrojnymi administruje Minister Spraw Wojskowych.

Art. 186.

Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Narodu Polskiego mogą być użyte wyłącznie na żądanie uprawnionej władzy ogólnopaństwowej, przy ścisłym zachowaniu postanowień ustawowych, do:

a. zapobiegania rozruchom i uśmierzania rozruchów,

b. przymusowego wykonania przepisów prawa i prawomocnych zarządzeń.

Art.187.

Ustanawia się zawodowy Korpus Ochrony Pogranicza, który we współpracy ze Sztabem Głównym i Informacją Wojskową ustali sposoby ochrony i obrony granic Rzeczypospolitej Narodu Polskiego, który:

a. sprawuje nadzór nad przepływem osób, wyrobów, usług i środków przewozowych,

b. zbrojnie ochrania i broni granice państwowe.

Art. 188.

Postanowienia dotyczące obowiązków i praw osobowych (obywatelskich) stosują się także do osób służących w Siłach Zbrojnych. Wyjątki od tej zasady określają osobne ustawy dotyczące Sił Zbrojnych.

Rozdział XIII

ZMIANA KONSTYTUCJI

Art. 189.

Projekt ustawy o zmianie Konstytucji może przedłożyć co najmniej 1/5 ustawowej liczby posłów, Senat lub Prezydent Rzeczypospolitej Narodu Polskiego.

Art. 190.

Zmiana Konstytucji następuje w drodze ustawy uchwalonej w jednakowym brzmieniu przez Sejm i następnie, w terminie nie dłuższym niż 60 dni, przez Senat.

Art. 191.

Ustawę o zmianie Konstytucji uchwala Sejm większością co najmniej 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów oraz Senat bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby senatorów.

Art. 192.

Po zakończeniu postępowania określonego w Art. 191 Marszałek Sejmu przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Narodu Polskiego uchwaloną ustawę do podpisu. Prezydent Rzeczypospolitej Narodu Polskiego podpisuje ustawę w ciągu 21 dni od dnia przedstawienia i zarządza jej ogłoszenie w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Narodu Polskiego.

Art. 193.

Po ogłoszeniu przez Prezydenta w dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Narodu Polskiego ustawy Konstytucyjnej w nie przekraczalnym terminie trzech miesięcy Naród Polski zatwierdza uchwaloną Konstytucję w ogólnonarodowym Referendum co najmniej pięćdziesięcioprocentową obecnością (frekwencją).

Art. 194.

Pełną obowiązującą moc prawną Konstytucja osiąga po stwierdzeniu przez Komisję Referendalną, prawomocności wyników Referendum.

Rozdział XIV

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Art. 195.

W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie Konstytucji Rada Ministrów przedstawi Sejmowi projekty ustaw niezbędnych do stosowania Konstytucji.

Art. 196.

Konstytucja Rzeczypospolitej Narodu Polskiego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia prawomocności wyników Referendum.

Art. 197.

Traci moc ustawa konstytucyjna z dnia 6 kwietnia 1997 roku.

K O M E N T A R Z

Do treści, zapisanych w projekcie Konstytucji Narodu Polskiego.

Przejęcie mocy tworzenia pieniędzy przez naród jest najwspanialszą formą urzeczywistnienia bez przymiotnikowej sprawiedliwości, której w wyniku beznadziejnej naiwności ludzi, ciągle nam, światłym i uczciwym członkom społeczeństwa brakuje.

Sprawiedliwość, skażona RAKIEM (lichwą), nie jest do przyjęcia z powodu sprzeczności z prawem naturalnym.

Sprawiedliwość, zawarta w doktrynie pod nazwą Kredyt Społeczny, da satysfakcję całemu, od lat poniewieranemu, wielkiemu z powodu jego ducha i szlachetnemu, jak pokazała historia NARODOWI POLSKIEMU.

Odkrycie C.H.Douglasa, wiąże się ściśle z wdrożeniem, tego niewątpliwie sprawiedliwego prawa, mówiącego o tym, że pieniądz, ma służyć ludziom, a NIE talmudycznej oligarchii finansowej.!

DOKONANIE takiej zmiany, przejdzie do historii świata i będzie to zmiana na miarę odkrycia Kopernika w całym tego słowa znaczeniu.

Jako uzasadnienie takiej dziejowej operacji, gdzie pieniądz ma służyć ludziom, przychodzi nam przyroda. Niedoścignionym pierwowzorem Systemu KS jest zintegrowany system krwionośny z nerwowym człowieka. Podstawową zasadą, tego zintegrowanego systemu jest to, że krew odżywia każdą komórkę organizmu. Jest to gwarancja zdrowia tegoż organizmu. Wszystkie anomalia w ruchu życiodajnej krwi jest określane, jako stan chorobowy pacjenta. Dokładnym przeciwieństwem tego, jest obecnie praktykowany przez oligarchię finansową system bezprawia!

W Systemie KS nie istnieje „zmora” dzisiaj praktykowanego systemu, czyli totalny brak pieniędzy na wszystko. W Systemie KS wszystko, co jest możliwe fizycznie do wykonania, jest także możliwe do sfinansowania! BRAKUJE tylko Woli politycznej rządzących, by chcieli się wyzwolić ze stanu niewolnictwa od oligarchii finansowej.

„Żeby zrozumieć możliwość zastosowania systemu monetarnego zalecanego przez Kredyt Społeczny (System KS), nie można tracić z oczu faktu, że świat wszedł w erę obfitości. Jeżeli istnieją ubodzy, to nie dlatego, że istnieją ludzie bogaci, ale dlatego, że obfitość nie jest rozprowadzana. Dlatego nie ma żadnej potrzeby zabierać bogatym, żeby dać biednym. Musimy tylko uruchomić pewną technikę w systemie monetarnym i nie poprzestawać na stwierdzeniu, że pieniądze są stworzone dla człowieka, ale ustanowić system, który bezzwłocznie umieści je w służbie człowieka, w służbie wszystkich ludzi.”

Louis Even

Podsumowując powód, dla którego napisałem ten projekt Konstytucji informuję, że w żadnej, dotychczas znanej mi konstytucji, nie ma odniesienia do autentycznej, bez przymiotnikowej sprawiedliwości. Używanie szlachetnych słów „prawo”, „sprawiedliwość” bez odniesienia się w tekście do autentycznego znaczenia tych słów jest zwyczajnym i wcale nie zakamuflowanym oszustwem, obliczonym na naiwność wyborców i to z natury rzeczy! To zaś, co dokonali ustawodawcy, którzy oddali monopol kreacji pieniądza prywatnej sitwie bankowej, szumnie nazwanej dla niepoznaki Narodowym Bankiem Polskim jest zdradą interesów Narodu Polskiego. Nic nie pomoże wam żadne zaprzeczanie, bo fakty mówią same za siebie. Gdyby faktycznym właścicielem pieniądza był suweren, czyli NARÓD, to wieczny brak pieniądza na wszystko by nie istniał! Tak więc Państwo ustawodawcy macie szansę naprawić ten swój „błąd”, wykorzystując ten mój nie doskonały projekt Konstytucji.

HUSARZ

Kęty grudzień 2006 r.

Tematy w dziale dla inteligentnych:
ARTYKUŁY - tematy do przemyślenia z cyklu: POLITYKA - PIENIĄDZ - WŁADZA

Polecam sprawy poruszane w działach:
SĄDY PROKURATURA ADWOKATURA
POLITYKA PRAWO INTERWENCJE - sprawy czytelników

"AFERY PRAWA" - Niezależne Czasopismo Internetowe www.aferyprawa.com
Stowarzyszenia Ochrony Praw Obywatelskich
Zespół redakcyjny: Zdzisław Raczkowski, Witold Ligezowski, Małgorzata Madziar, Krzysztof Maciąg, Zygfryd Wilk, Bogdan Goczyński, Zygmunt Jan Prusiński oraz wielu sympatyków SOPO

uwagi i wnioski proszę wysyłać na adres: afery@poczta.fm
redakcja@aferyprawa.com
Dziękujemy za przysłane teksty opinie i informacje.

WSZYSTKICH INFORMUJĘ ŻE WOLNOŚĆ WYPOWIEDZI I SWOBODA WYRAŻANIA SWOICH POGLĄDÓW JEST ZAGWARANTOWANA ART 54 KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

zdzichu

Komentarze internautów:

Komentowanie nie jest już możliwe.