Imieniny:

AferyPrawa.com

Redaktor Zdzisław Raczkowski ujawnia niekompetencje funkcjonariuszy władzy...
http://Jooble.org
Najczęściej czytane:
Najczęściej komentowane:





Pogoda
Money.pl - Kliknij po więcej
22 września 2019
Źródło: MeteoGroup
Polskie prawo czy polskie prawie! Barwy Bezprawia

opublikowano: 09-07-2013

Kraków, dnia 8 lipca 2013 r.

Zbigniew Kękuś

Państwo

  1. Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków

  2. Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

  3. Krystyna Kowalczyk, Prokurator Rejonowy Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście-Wschód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

Sygn. akt: 1. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście-Wschód 1 Ds. 39/06/S

2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 854/10


Dotyczy:

  1. Wniosek do:

    1. Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód Krystyny Kowalczyk o zmodyfikowanie – bez zbędnej zwłoki - aktu oskarżenia przeciwko mnie prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. /sygn. 1 Ds. 39/06/S/ przez wyeliminowanie z niego zarzutu z artykułu 226 § 3 K.k. – czyn XVII aktu oskarżenia, opisanego jako znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zola,

    2. Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony i Prokuratora Okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej o zobowiązanie Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód Krystyny Kowalczyk do rozpoznania wniosku, jak w p. I.1 bez zbędnej zwłoki.

  2. Zawiadomienie, że od dnia 10 lipca 2013 r., od godz. 12:00, będę oczekiwał całodobowo w siedzibie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód na dokument, którym Prokuratura wyeliminuje z aktu oskarżenia przeciwko mnie prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. zarzut z artykułu 226 § 3 K.k.

  3. Wniosek od Prokuratora Okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej o zapewnienie mi ochrony na okres oczekiwania, jak w p. II oraz zapewnienie przez cały okres mojego oczekiwania sprawności kamer systemu monitoringu siedziby Prokuratur przy ul. Mosiężniczej 2 w Krakowie.

  4. Zawiadomienie, że w Księgarni przy ul. Podwale 6 w Krakowie jest dostępny „Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla”, 4 wydanie, 2013r., LEX Wolters Kluwer business, którego treść strony 1131 stanowi uzasadnienie dla wniosku, jak w p. I. 1.

Z perspektywy przeciętnego obywatela, bezwzględnego poszanowania wymaga zasada praworządności.

Prawo nie może być stosowane dowolnie, szczególnie w tak wrażliwej sferze, jak prawo karne.

Aby postępowanie karne mogło realizować jedną ze swoich kluczowych zasad umacniania poszanowania prawa, środki przewidziane w prawie karnym muszą być stosowane w sposób niebudzący żadnych wątpliwości.

Dowód: Interpelacja Posła „Prawo i Sprawiedliwość” Zbigniewa Wassermanna z dnia 3 września 2009 r. w

sprawie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczma, z dnia 18.12.2007r., sygn. akt II K 451/06

Część I. Przepisy prawa

  1. Artykuł 14.1.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze:
    „Prokuratorem może być tylko ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.”

  2. Artykuł 44 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze:
    Prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim oraz stale podnosić kwalifikacje zawodowe.”

Część II. Uzasadnienie

Niespełna osiem lat temu, w dniu 2 listopada 2005 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód wydała postanowienie, w którym podała:„Uzasadnienie do postanowienia z dnia 2.11.2005 r. o przedstawieniu zarzutów. Podejrzany Zbigniew Kękuś stanął pod zarzutem tego, że: „(…) XVII. w okresie od stycznia 2003 r do maja 2005r - w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu - za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca - WWW. zgospo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec piastującego go Andrzeja Zolla słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu, tj. o przestępstwo z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Dowód : Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, Uzasadnienie do postanowienia z dnia 2.11.2005 r. o przedstawieniu zarzutów

Prof. dr hab. Andrzej Zoll pragnąc uczynić mnie przestępcą złożył obciążające mnie zeznania w prowadzonym przez prokurator R. Ridan postępowaniu przygotowawczym. Gdyby wezwany przez prokuratora poinformował go pan profesor, że nie stawi się na wezwanie bo nie jest zainteresowany prowadzeniem postępowania odnośnie jego osoby i nie czując się pokrzywdzony przypisanym mi działaniem nie chce aby były prowadzone z jego udziałem jakiekolwiek czynności procesowe, prokurator Radosława Ridan umorzyłaby wszczęte przez nią śledztwo, stwierdzając na podstawie art. 322 § 1 K.k – „Jeżeli postępowanie nie dostarczyło podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, a nie zachodzą warunki określone w art. 324, umarza się śledztwo bez konieczności uprzedniego zaznajomienia z materiałami postępowania i jego zamknięcia.” - że postępowanie nie dostarczyło podstaw do wniesienia aktu oskarżenia.

W dniu 13 czerwca 2006 r. prokurator Radosława Ridan przekazała Sądowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia akt oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., którego punktem XVII przypisała mi czyn jak wyżej – Załącznik 1:

Dowód : Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, akt oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. - Załącznik 1

Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia skierował wniosek do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy przeciwko mnie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W dniu 27 października 2006 r. Sąd Najwyższy wydał postanowienie /sygn. akt: IV KO 44/06/ w przedmiocie przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok /sygn. akt II K 451/06/, którym orzekł – Załącznik 2:„Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XVII uznaje oskarżonego Zbigniewa Kękusia za winnego tego, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając z wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl oraz strony internetowej pod domeną www.zkekus.w.interia.pl znieważył Urząd Rzecznika Praw Obywatelskich i piastującego ten urząd Andrzeja Zolla używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej funkcji, tj. przestępstwa z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art.12 kk i za to na podstawie art. 226 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 12 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 40 (czterdziestu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100(sto) złotych.”

Dowód : Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r.Załącznik 2

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok /sygn. akt II Ko 283/10/, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie czynu XVII i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania, zarzucając sędziemu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego – Załącznik 3:

Dowód : Sąd Okręgowy w Rzeszowie, sygn. akt II Ko 283/10, wyrok z dnia 15 września 2010 r. – Załącznik 3

Po zwróceniu sprawy sygn. II K 451/06 Sądowi w Dębicy do ponownego rozpoznania, rozpoznaje ją do sygn. akt II K 854/10 sędzia Beata Stój. W dniu 14 czerwca 2013 r. sędzia B. Stój wydała Postanowienie, w którym podała – Załącznik 4: Sygn. akt IIK 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r.Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój (…) w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia (…) postanawia (…) II. Na podstawie art. 34 § 3 k.p.k. wyłączyć do odrębnego rozpoznania sprawę o niżej opisane czyny zarzucane oskarżonemu Zbigniewowi Kękusiowi, a mianowicie, że: 1. w okresie od stycznia 2003 r do maja 2005r - w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu - za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca - WWW. zgospo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.winteria.pl znieważył urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec piastującego go Andrzeja Zolla słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu, tj. o przestępstwo z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Dowód: Sąd Okręgowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 4

Jeśli dzień 2 listopada 2005 r., gdy prokurator R. Ridan wydała postanowienie w przedmiocie przedstawienia mi zarzutów przyjąć za początek ścigania mnie z art. 226 § 3 K.k. za znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, to za cztery miesiące minie osiem lat od tej daty. Byłem o popełnienie tego czynu oskarżony aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r., potem skazany wyrokiem z dnia 18.12.2007 r., a po uchyleniu skazującego mnie wyroku wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie od niespełna trzech lat ponownie jestem oskarżony.

Wskazać zatem należy, że artykuł 226 § 3 Kodeksu karnego stanowi: Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

Tymczasem Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

Oto co na temat trybu ścigania z art. 226 § 3 K.k podano w publikacji wydanej pod redakcją naukową prof. dr hab. Andrzeja Zolla: Art. 226 § 3.(…) Przedmiot czynności wykonawczej (…) Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionegoopisanego w art. 226 § 3są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.” - Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131.

Identyczne stanowisko prezentowano w poprzednich wydaniach Kodeksu (…) pod redakcją naukową prof. A. Zolla, w tym np. w wydaniu 3 – zob.: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla, 3 wydanie, 2008r., LEX Wolters Kluwer business, s. 942.

Pogląd tożsamy z zacytowanym wyżej prezentuje zdecydowana większość ekspertów w dziedzinie prawa karnego, w tym w komentarzu do ścigania z art. 128 K.k. -„Kto, w celu usunięcia przemocą konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, podejmuje działalność zmierzającą bezpośrednio do urzeczywistnienia tego celu” – podają między innymi:

  1. prof. A. Marek - „2. Przedmiotem ochrony art. 128 są jedyniekonstytucyjne organy RP, których ustrój i kompetencje zostały określone w Konstytucji. Są nimi niewątpliwie Prezydent, Sejm, Senat oraz Rząd (Rada Ministrów). W literaturze wyrażono pogląd, że ochronie z art. 128 nie podlegają inne organy państwowe, do których zadań nie należy reprezentowanie Rzeczypospolitej, jak Trybunał Konstytucyjny, Rzecznik Praw Obywatelskich , Najwyższa Izba Kontroli, Sąd Najwyższy i sądy powszechne, a także poszczególni ministrowie i kierownicy rządowych organów administracji (por. J. Wojciechowski, Komentarz, s. 245; S. Hoc (w:) O. Górniok i in. Komentarz, t. II. s. 44.).” Źródło:Andrzej Marek, Kodeks karny. Komentarz. 5 wydanie, Lex a Wolter Kluwer business, 2010 r. s. 343

  2. prof. M. Mozgawa - „Głównym przedmiotem ochrony są organy konstytucyjne RP - ich istnienie i niezakłócone funkcjonowanie. Nie budzi wątpliwości, że ochroną objęty jest Sejm, Senat, Prezydent, Rada Ministrów.Kontrowersyjne jest objęcie ochroną wynikającą z tego przepisu innych organów państwowych (RPO,Trybunał Konstytucyjny, SN, sądy powszechne, ministrowie). Marek uważa, że nie korzystają one z tej ochrony, ponieważ nie reprezentują Państwa(Marek, Komentarz, s. 360). Kardas natomiast uważa, iż TK, SN, NSA i TS powinny z tej ochrony korzystać, ponieważ wynika to z zasady trójpodziału władzy. Nie podlegają natomiast RPO, NIK, sądy powszechne, administracyjne i wojskowe, wojewodowie oraz organy samorządu terytorialnego (Kardas (w:) Zoll II, s. 69-70; tak też Stefański II, s. 64).” - Źródło: Komentarz do art.128 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2010, wyd. III., s. 289.

Wskazać należy, że potwierdzenie, iż zgodnie z jednym z poglądów w doktrynie prawa karnego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest organem konstytucyjnym Rzeczypospolitej Polskiejpoświadcza nie tylko literatura przedmiotu, ale korzystają z niego praktycy w wydawanych przez nich orzeczeniach. Przykładowo w postanowieniu z dnia 30 lipca 2010 r. /1 Ds. 806/10/MG/ asesor Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Maciej Górski podał,powołując się na publikację prof. Andrzeja Zolla:„Zgodnie z jednym z poglądów prezentowanych w doktrynie prawa karnego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest związany z wykonywaniem żadnego z trzech rodzajów władzy, ustawodawczej, wykonawczej bądź sądowniczej, w związku z czym nie można go uznać za konstytucyjny organ Rzeczypospolitej a jedynie za organ konstytucyjny,co wyklucza możliwość kwalifikowania znieważenia i zniesławienia Rzecznika Praw Obywatelskich z art. 226 § 3. Powyższy pogląd prezentowany jest m.in. w Komentarzu do części szczególnej kodeksu karnego opracowanego pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Zolla.

Dowód : Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt 1 Ds.806/10/MG, postanowienie asesora Marcina Górskiego z dnia 30 lipca 2010r.

Jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, to przypisany mi przez prokurator Radosławę Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. czyn XVII z art. 226 § 3 K.k. opisany jako znieważeniekonstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, nie wyczerpuje znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 kk.

To znaczy, nie jest i nigdy – w tym w dniu sporządzenia przez prokurator Radosławę Ridan aktu oskarżenia - nie był przestępstwem.

W tym miejscu wskazać należy, że zanim sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał pierwszy wyrok – z dnia 18.12.2007 r. / Załącznik 2/ - którym mnie uznał za winnego znieważenia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla, prowadził rozprawę główną przez 9 miesięcy, tj. od dnia 27 marca 2007 r. do dnia 18.12.2007 r.

W tym czasie nie kierował mnie na badania psychiatryczne, nie groził mi zastosowaniem wobec mnie żadnego środka zapobiegawczego.

Po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy w zakresie czynu XVII, tj. zarzutu z art. 226 § 3 K.k. zarzucając sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy, sędzia tego Sądu Beata Stój prowadzi w tej samej sprawie rozprawę główną już ponad … dwa lata, tj. od lutego 2011 r.

W tym czasie między innymi:

  1. wydała w dniu 15 marca 2011 r. postanowienie w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym , podając w nim – Załącznik 5: „Sygn. akt II K 854/10 Postanowienie Dnia 15 marca 2011 r. Sąd Rejonowy w Dębiyc Wydział II Karny w składzie Przewodniczący SSR Beata Stój (...) Na podstawie art. 202 § 1 i 2 k.p.k. postanowił zwrócić się do biegłych sądowych lek. med. Ewy Burzyńskiej Rzucidło i lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie na podstawie akt sprawy i wyników badania opinii w jego sprawie, w szczególności o udzielenie w terminie 21 dni odpowiedzi na następujące pytania:

1.Czy w chwili popełniania czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia (pkt I, III-XVII) miał zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, czy zdolnośc ta była w znacznym stopniu ograniczona lub zniesiona całkowicie?

2.Jaki jest aktualny stan zdrowia oskarżonego, czy może on brać udział w toczącym się postępowaniu i stawać przed Sądem?”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Postanowienie z dnia 15.03.2011 r. – Załącznik 5

  1. pismem z dnia 18 marca 2011 r. odmówiła mi sporządzenia i doręczenia mi uzasadnienia do w.w. Postanowienia z dnia 15.03.2011 r. – Załącznik 6:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, pismo sędzi B. Stój z dnia 18.03.2011 r. –

Załącznik 6

  1. wydała w dniu 16 kwietnia 2012 r. Zarządzenie w przedmiocie wyznaczenia mi obrońcy z urzędu. Jako podstawę podała art. 79 § 1 pkt 3 K.p.k., który stanowi: „§ 1. W postępowaniu karnymoskarżony musi mieć obrońcę jeżeli: (…) 3. zachodziuzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Zarządzenie z dnia 16.04.2012 r. – Załącznik 7
Złożyłem wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, na czym polega uzasadniona wątpliwość sędzi B. Stój co do mojej poczytalności, ale mi sędzia odmówiła jego sporządzenia.

  1. wydała w dniu 29 czerwca 2012 r. kolejne postanowienie w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym o treści, jak w Postanowieniu z dnia 15 marca 2011 r. - Załącznik 8:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Postanowienie z dnia 29.06.2012 r. – Załącznik 8

  1. wydała Policji nakaz zatrzymania mnie w niedzielę 6 stycznia 2013 r. w mieszkaniu mojej matki i doprowadzenia na badania psychiatryczne. Nie było mnie w tym dniu w mieszkaniu matki. Na prośbę jednej z mieszkanek Krakowa, w sprawie interweniowała u Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji insp. Mariusza Dąbka Posłanka Anna Grodzka, otrzymując pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. wyjaśnienie o treści – Załącznik 9: „Małopolski Komendant Wojewódzki Policji Kraków, dnia 28 stycznia 2013 roku 1.dz. AZ-L-15/13 Pani Anna Grodzka Poseł na Sejm RP /adres – ZKE/ Szanowna Pani Poseł, W odpowiedzi na pismo z dnia 14 stycznia 2013 roku, uprzejmie informuję, że w przedstawionej przez Panią sprawie dokonano stosownych ustaleń. Jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji, Komisariat Policji IV w Krakowie dwukrotnie realizował polecenia Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny, do sprawy sygn. akt II K 854/10. Dotyczyły one zatrzymania i doprowadzenia na badania p. Zbigniewa Kękusia do Szpitala Specjalistycznego im. dr J. Babińskiego w Krakowie. Jednocześnie informuję, że opisane nakazy nie zostały zrealizowane, z uwagi na nieobecność wymienionego pod adresem wskazanym przez Sąd. (…) . Z poważaniem, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji insp. Mariusz Dąbek”
    Dowód : Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, sygn. akt I.dz.AZ-L-15/13, pismo z dnia 28 stycznia

2013 roku Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji insp. Mariusza Dąbka do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Anny Grodzkiej – Załącznik 9

W odpowiedzi na mój w tej sprawie wniosek do Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji otrzymałem pismo z dnia 8 lutego 2013 r. Komendanta Miejskiego Policji o treści – Załącznik 10: „Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Kontroli Kraków, dnia 8 lutego 2013 roku MC-S-9/13/1/TS Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana korespondencję z dnia 7 stycznia br. informuję, że w odniesieniu do zarzutu dotyczącego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie w trybie Działu VIII Kodeksu Postępowania Administracyjnego przeprowadzone zostało postępowanie wyjaśniające.

W toku podjętych czynności ustalono, że w dniu 6 stycznia br. w mieszkaniu przy ul. Mazowieckiej 55/21, dwukrotnie byli policjanci z Komisariatu Policji IV w Krakowie. Informuję Pana, że funkcjonariusze realizowali polecenie wydane przez Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny sygn. akt II K 854/10, który w dokumentacji przekazanej w przedmiotowej sprawie do Komisariatu wskazał wyżej wymieniony adres, (…) Komendant Miejski Policji w Krakowie Zastępca Naczelnika Wydział Kontroli Komendy Miejskiej Policji w Krakowie podinsp. Roman Ogonek”
Dowód : Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Kontroli Kraków, MC-S-9/13/1/TS pismo z dnia 8

lutego 2013 roku Zastępcy Naczelnika Wydział Kontroli Komendy Miejskiej Policji w Krakowie podinsp. Romana Ogonka – Załącznik 10

  1. Zawiadomiła mnie Zawiadomieniem z dnia 25 marca 2013 r. – Załącznik 11: ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, które odbędzie się dnia 18 kwietnia 2013 r. o godz. 09:00 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy. Sekretarz Sądowy /podpis nieczytelny – ZKE/
    Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Zawiadomienie z dnia 25 marca 2013 r. –

Załącznik 11

  1. Zawiadomiła mnie Zawiadomieniem z dnia 20 maja 2013 r. – Załącznik 12: ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, które odbędzie się dnia 18 kwietnia 2013 r. o godz. 09:00 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy. Sekretarz Sądowy /podpis nieczytelny – ZKE/
    Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Zawiadomienie z dnia 20 maja 2013 r. –

Załącznik 12

Nie wydała sędzia B. Stój postanowienia w przedmiocie zastosowania wobec mnie tymczasowego aresztowania, ale same groźby jego wydania budzą moje uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności oraz obawy o jej ewentualne wobec mnie działania.

A przecież ściga mnie sędzia Beata Stój za czyn z art. 226 § 3 K.k., który według opisu prokurator Radosławy Ridan z aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. nigdy nie był i nie jest przestępstwem. Być może właśnie dlatego sędzia Beata Stój zamierza mnie umieścić w areszcie. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r. poświadczyła przecież, że zamiast wyeliminować przepis art. 226 § 3 K.k. z przyjętej kwalifikacji prawnej przypisanego mi czynu, w dalszym ciągu zamierza mnie za niego ścigać - Załącznik 4. Z tej przyczyny, tj. w słusznej, uzasadnionej jej postępowaniem obawie, że sędzia Beata Stój może pragnąć umieścić mnie w areszcie i trzymać w nim dopóty, dopóki nie ustanie w sprawie przeciwko mnie karalność przypisanego mi czynu z art. 226 § 3 K.k., pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. skierowanym do Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód Pani Krystyny Kowalczyk, złożyłem wniosek o wycofanie tego czynu z aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.

Pismem z dnia 3 lipca 2013 r. zawiadomiłem Panią Prokurator K. Kowalczyk, że w dniu 9 lipca 2013 r. stawię się o godz. 12:00 w Sekretariacie Pani Prokurator celem odbioru dokumentu, którym Prokuratura wyeliminuje czyn XVII aktu oskarżenia przeciwko mnie. Poinformowałem Prokuratora Rejonowego, że jeśli nie otrzymam dokumentu jak wyżej, w dniu 10 lipca 2013 r. o godz. 12:00 rozpocznę w siedzibie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód protest głodowy, tj. że nie będę jadł, lecz tylko pił wodę i soki, oraz że będę go kontynuował do dnia wręczenia mi przedmiotowego dokumentu.

Ponieważ w rozprawie w dniu 29 czerwca 2012 r., podczas której sędzia Beata Stój wydała postanowienie w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym uczestniczyła prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście-Wschód, wielka sympatyczka prof. Andrzeja Zolla, a przy tym nie uzupełniająca kwalifikacji prokurator Ewa Sacha1 /Załącznik 8/, w obawie, że któryś z funkcjonariuszy publicznych mógłby wykorzystać moją obecność w dniu 9.07.2013 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście-Wschód jako okazję dla realizacji planu umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym, zdecydowałem, że skieruję niniejsze pismo do Państwa, w którym podaję nie tylko źródło poświadczające, że jestem od niespełna 8 lat ścigany za czyn, który nie jest i nigdy nie był przestępstwem, ale także, gdzie ono dostępne.

Umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym będzie łatwo. Na wypisanie mogę czekać, aż … przypisany mi przez prokurator R. Ridan czyn XVII aktu oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. z art. 226 § 3 K.k. i opisany jako znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd prof. dr hab. Andrzeja Zolla … ulegnie przedawnieniu.

A przecież w szpitalu, lub areszcie … mogę nawet tego nie doczekać.

W trosce zatem o swoje bezpieczeństwo celem odebrania dokumentu, o którego sporządzenie proszę Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód Krystynę Kowalczyk stawię się zatem w dniu 10 lipca 2013 r ., po tym, gdy Państwo, przełożeni prokuratorów, którzy mnie ścigają za czyn, jak wyżej zapoznacie się z teorią prawa karnego, którą w sprawie prezentują eksperci w dziedzinie prawa karnego, w tym creme de la creme polskiego prawa, prof. dr hab. Andrzej Zoll, w publikacji wydanej pod jego redakcją.

Ponieważ Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód ma siedzibę w tym samym budynku, w którym mieści się siedziba Prokuratury Okręgowej w Krakowie, uprzejmie proszę Prokuratora Okręgowego w Krakowie, Panią Lidię Jaryczkowską o zapewnienie mi ochrony na czas prowadzonego przeze mnie protestu. Proszę także o zapewnienie sprawności działania kamer systemu monitoringu.

Niech Państwa nie dziwi, proszę, moja prośba o zapewnienie mi wszelkich możliwych środków ostrożności gwarantujących mi bezpieczne prowadzenie protestu. Okoliczności, w których jestem ścigany przez sędzię Beatę Stój na podstawie aktu oskarżenia sprzed 7 lat prokurator R. Ridan, są wszak po wielokroć bardziej drastyczne, niż te w przypadku ścigania obywatela Rumunii 33-letnikego Claudiu Crulica przez funkcjonariuszy publicznych Krakowa i zakończone jego śmiercią głodową. W załączeniu przesyłam zdjęcie C. Crulica z ostatnich dni jego życia, gdy ważył … 26 kilogramów – Załącznik 13.

Claudiu Crulic stracił życie, bo go ścigano w oparciu o domniemanie jego winy. Po jego głodowej – w XXI wieku, w jednym z największych miast leżącego w środku Europy demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej /art. 2 Konstytucji RP/! – śmierci … dziennikarka „Tygodnika Powszechnego” ustaliła, że był niewinny. Ustalenie tegio było – jak się okazało – „bajecznie” łatwe zanim skonał.

Ze mną jest – dla sędziów i prokuratorów, a zatem i dla mnie – jeszcze gorzej. Ja jestem od prawie 8 lat ścigany za czyn, co do którego nawet pod samego byłego Rzecznika Praw Obywatelskich prof. Andrzeja Zolla redakcją naukową wydany Komentarz do kodeksu karnego potwierdza, że nigdy nie był przestępstwem.

Opisany wyżej sposób, w jaki sprawę rozpoznaje od ponad dwóch lat sędzia Beata Stój nie wróży także mnie nic dobrego.

Stąd moje prośby, jak wyżej do Prokuratora Okręgowego w Krakowie Pani Lidii Jaryczkowskiej.

Wskazać wszak należy, że zamiast zapewniać mi bezpieczne warunki dla prowadzenia z całą pewnością słusznego protestu, możecie mu Państwo zapobiec. W bardzo prosty, zgodny z prawem oraz czyniący zadość wymogom wobec Państwa ustawodawcy sposób.

Otóż każde z Państwa jest nieskazitelnego charakteru. Gdyby tak nie było nie bylibyście Państwo prokuratorami. Wszak … „Prokuratorem może być tylko ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.”

Ustawodawca określił dla prokuratorów wymóg nie tylko co do Państwa morale, ale także co do Państwa kwalifikacji fachowych:

Prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim oraz

stale podnosić kwalifikacje zawodowe.”
Artykuł 44 ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985r.

Rotę ślubowania znacie Państwo z całą pewnością na pamięć - być może nawet kończyliście je Państwo: „Tak mi dopomóż Bóg” – nie ma zatem potrzeby, by ją Państwu przypominać.

Co się tyczy postawionego przed Państwem przez ustawodawcę wymogu stałego podnoszenia kwalifikacji, skoro nie podnosiła ich przed 7 laty prokurator R. Ridan, a i dzisiaj prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód, który uczestniczy w rozprawie prowadzonej w sprawie przeciwko mnie przez sędzię Beatę Stój, nie zna uznawanego przez wielu za słuszne wskazania doktryny prawnej, według której Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, pragnę poinformować, że w Księgarni przy ul. Podwale 6 w Krakowie – od wejścia prosto, ostatnia alejka w prawo, ostatni regał po prawej stronie, trzecia półka od góry – jest do Państwa dyspozycji „Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013r., LEX Wolters Kluwer business”.

Zwracając raz jeszcze Państwa uwagę, że niedługo minie ósmy rok ścigania mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście – Wschód za czyn, który nie jest przestępstwem – wiem, że na podstawie zeznań przez niektórych uważanego za jednego z najsłynniejszych profesorów prawa2, czy też za giganta 3, prof. dr hab. Andrzeja Zolla, ale przecież nie jest usprawiedliwieniem dla Państwa podwładnych, że pan profesor nie czyta publikacji wydawanych pod jego redakcją naukową, lub że je czyta bez zrozumienia, podobnie, jak nie jest moją winą, że niektórzy z Państwa podwładnych nie tylko nie podnoszą kwalifikacji, ale nawet nie czytają pism, które ja składam do akt sprawy przeciwko mnie /sygn. II K 854/10/ i w których od ponad dwóch lat podaję źródła, według których RPO nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej – i chyba już czas po temu najwyższy, żeby kończyć tę farsę, uprzejmie proszę, byście się Państwo zapoznali z treścią jego strony 1131.

Uprzejmie proszę, by po tym, gdy przekonacie się Państwoe, że mam rację, tj. że w publikacji z zakresu teorii prawa karnego wydanej pod redakcją naukową prof. dr hab. Andrzeja Zolla podano, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest organem konstytucyjnym Rzeczypospolitej Polskiej, jako osoby nieskazitelnego charakteru, podjęliście Państwo natychmiast działania, które zapobiegną prowadzeniu przeze mnie protestu i będą zgodne z innymi spośród wymogów, który przed prokuratorami tak określił ustawodawca w art. 2 ustawy Kodeks postępowania karnego:
„§ 1. Przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby: 1) sprawca przestępstwa został wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej, a osoba niewinna nie poniosła tej odpowiedzialności,

2) przez trafne zastosowanie środków przewidzianych w prawie karnym oraz ujawnienie okoliczności sprzyjających popełnieniu przestępstwa osiągnięte zostały zadania postępowania karneg o nie tylko w zwalczaniu przestępstw, lecz również w zapobieganiu im oraz w umacnianiu poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego,

3) uwzględnione zostały prawnie chronione interesy pokrzywdzonego,

4) rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.

§ 2. Podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne.

Prawdziwym ustaleniem faktycznym jest, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem ewentualne wydanie wyroku skazującego mnie – byłby już drugim w moim przypadku w tej samej sprawie - za ten czyn będzie … przestępstwem z art. 231 § 1 i § 2 K.k. Świadoma tego sędzia Beata Stój czyni zatem wszystko, co w jej mocy, żeby przypisany mi przez prokurator R. Ridan zarzut z art. 226 § 3 K.k. uległ przedawnieniu. Ustawodawca stawia jednak przed Państwem jako cel, by … rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.

Osiem niedługo lat ścigania mnie za czyn, który nigdy nie był przestępstwem, to chyba nie jest rozsądny termin.

Jakkolwiek nie wiem, jakie są standardy, śp. C. Crulica głodzono przecież cztery i pół miesiąca.

Zwracam uwagę, że w przypadku przypisanego przez mi przez prokurator Radosławę Ridan czynu z art. 226 § 3 K.k., nie można mówić o kogokolwiek odpowiedzialności za jego popełnienie. Ten czyn nie jest – po prostu – i nigdy nie był przestępstwem.

W związku z powyższym poproszę Pracowników Biur Podawczych kierowanych przez Państwa Prokuratur, by na prezentatach, którymi poświadczą złożenie przeze mnie niniejszego, skierowanego do Państwa pisma, podali godziny ich złożenia przeze mnie.

Rozumiem, że jako nieskazitelnego charakteru Prokuratorom, wystarczy Państwu kilkanaście godzin na zapobieżenie prowadzeniu przeze mnie słusznego protestu, tj. uczynienie zadość mojemu wnioskowi o wyeliminowanie przepisu art. 226 § 3 K.k.z kwalifikacji prawnej czynu XVII aktu oskarżenia przeciwko mnie prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., opisanego jako znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich.

Kopię niniejszego pisma skieruję do przedstawicieli władz Polski i Krakowa oraz mediów, by przekonać się mogli, czy dopełniając obowiązków określonych przez ustawodawcę w ustawie o Prokuraturze, członkowie najwyższego kierownictwa prokuratury krakowskiej są wzorami dla swych podwładnych,

Zmuszony Państwa ewentualną biernością – czyli solidaryzowaniem się z sędzią Beatą Stój, która robi, co w jej mocy, żeby nie tylko doprowadzić do przedawnienia zarzutu przypisanego mi niesłusznie z art. 226 § 3 K.k. ale także, żeby móc potem mnie obwinić, że to wyłącznie z mojej winy doszło do przedawnienia, bo się nie stawiałem na badania psychiatryczne. Jakby wyniki moich badań psychiatrycznych miały jakikolwiek związek z fanaberią prof. A, Zolla, że on mnie chce uczynić przestępcą wbrew nawet teorii prawa karnego przez niego samego publikowanej. Raz już mnie zresztą z tego powodu uczynił przestępcą. - do prowadzenia z całą pewnością słusznego protestu będę dowodem, że jednak nie wszyscy prokuratorzy są nieskazitelnego charakteru, a gdy takowym wskazać materiały służące podnoszeniu kwalifikacji oraz miejsca, gdzie one dostępne, wzbraniają się przed korzystaniem z nich. W nadziei na szczęśliwy dla prokuratorów, sędziów i prof. dr hab. Andrzeja Zolla finał.

Wnoszę, jak na wstępie, w tym o to, by po zakończeniu lektury niniejszego pisma, jego Adresaci udali się do Księgarni przy ul. Podwale 6 w Krakowie. Zapoznawszy się tam z treścią strony 1131 publikacji „Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business” przyznacie mi Państwo rację, że jestem od dnia 2 listopada 2005 r. ścigany za czyn z art. 226 § 3 K.k., który według opisu prokurator Radosławy Ridan z aktu oskarżenia z dnia 12.06.2006 r.: „znieważenie konstytucyjnego oragnu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla” nigdy – w tym już w dniu wydania postanowienia w przedmiocie przedstawienia mi zarzutu - nie był i obecnie także nie jest przestępstwem, z całą pewnością wyeliminujecie go Państwo z aktu oskarżenia przeciwko mnie.

W dniu jutrzejszym, 10 lipca 2013 r. o godz. 12:00 stawię się w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód celem odebrania dokumentu, jak w p. II, strona 2 niniejszego pisma.

Z poważaniem,

dr Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, akt oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.

  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r.

  3. Sąd Okręgowy w Rzeszowie, sygn. akt II Ko 283/10, wyrok z dnia 15 września 2010 r.

  4. Sąd Okręgowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.

  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Postanowienie z dnia 15.03.2011 r.

  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, pismo sędzi B. Stój z dnia 18.03.2011 r.

  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Zarządzenie z dnia 16.04.2012 r.

  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Postanowienie z dnia 29.06.2012 r.

  9. Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, sygn. akt I.dz.AZ-L-15/13, pismo z dnia 28 stycznia 2013 roku Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji insp. Mariusza Dąbka do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Anny Grodzkiej

  10. Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Kontroli Kraków, MC-S-9/13/1/TS pismo z dnia 8 lutego 2013 roku Zastępcy Naczelnika Wydział Kontroli Komendy Miejskiej Policji w Krakowie podinsp. Romana Ogonka

  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Zawiadomienie z dnia 25 marca 2013 r.

  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Zawiadomienie z dnia 20 maja 2013 r.

  13. śp. Claudiu Crulic

1 W dniu 22 września 2008r., skierowałem do Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej, Zbigniewa Ćwiąkalskiego

zawiadomieniem o popełnieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich, Andrzeja Zolla – celem uzyskania korzyści osobistej –

przestępstwa z art. 231 § 1, § 2 Kodeksu karnego. Przyjaciel A. Zolla – jak o nim pisze A. Zoll: „(…) Wykłada tam prawo

karne także mój przyjaciel, a zarazem współpracownik w Katedrze Prawa Karnego UJ, Zbigniew Ćwiąkalski, były

minister sprawiedliwości w rządzie Donalda Tuska.”; Andrzej Zoll , „Zollowie – opowieść rodzinna”; Wydawnictwo

Literackie, Sp. z o.o., 2011, s. 210 – Zbigniew Ćwiąkalski przekazał je … niewłaściwej miejscowo Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście-Wschód /zamiast Prokuraturze w Warszawie/, a tam prokurator Ewa Sacha wydała w dniu 18.11.2008r. nie tylko życzliwe prof. A. Zollowi postanowienie, ale udzieliła mi nim pouczenia na podstawie przepisów nieaktualnych od dnia … 29 marca 2007r., tj. od … 20 miesięcy. Pani Prokurator Lidii Jaryczkowskiej przypomnę, że gdy w związku z powyższym poinformowałem Prokuratora Okręgowego w Krakowie o nieznajomości prawa przez prokurator E. Sachę, wyjaśniła mi: Należy natomiast zgodzić się z Pana zarzutem, że w postanowieniu o odmowie wszczęcia śledztwa w nin. sprawie został Pan nieprawidłowo pouczony o organie odwoławczym do którego należało skierować środek zaskarżenia. Wbrew Pana twierdzeniem nie jest to wynikiem nieznajomości obowiązujących przepisów prawnych przez prokuratora – referenta, lecz wynikiem omyłki podczas korzystania przy opracowywaniu decyzji merytorycznej z wzorów druków znajdujących się na dysku komputera, którego podczas pracy używa .” - Dowód: Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. akt I Ko 675/08, pismo Zastępcy Prokuratora Okręgowego, Lidii Jarczykowskiej z dnia 29 maja 2009r.

Narzędzie pracy narzędziem pracy, dysk dyskiem, ale prokurator Ewa Sacha podpisała się pod udzielonym mi przez nią pouczeniem …

2 „Rano Mularczyk 36-letni, niedoświadczony poseł i adwokat został zaatakowany przez Andrzeja Zolla, jednego a najsłynniejszych profesorów prawa w Polsce. Zoll zarzucił mu w wywiadzie dla TOK FM nadużycie władzy. - Odpowiedzialność z art. 231 kodeksu karnego jest tutaj jak drut – oznajmił. Dodał, że to przestępstwo ścigane z urzędu, tak więc sprawą powinien zająć się prokurator generalny.” – Źródło: „Mularczyk pod pręgierzem”; Dziennik, 12-13.05.2007r. s. 5.

3 „- To kolejny gigant, który odcisnął trwały ślad w historii naszych dziejów tak o prof. Andrzeju Zollu, laureacie Nagrody Jerzmanowskich, mówił prof. Andrzej Białas, prezes Polskiej Akademii Umiejętności.” - Źródło: „Prof. Andrzej Zoll otrzymał Nagrodę Jerzmanowskich”; „Dziennik Polski”, 7 maja 2013 r., s. 1

oryginal.jpg

Komentarze internautów:

Komentowanie nie jest już możliwe.

~marek777
23-07-2013 / 00:16
*** Prokuratury i prokuratorzy pod "przykrywką" Immunitetów mają za zadanie prowadzić działalność gospodarczą a NIE dochodzenie/dowodzenie prawdy materialnej ... SYMBOL GP oznaczać może tylko : Gospodarstwo Pomocnicze ... na czym ma to POLEGAĆ ?? aby się zabezpieczyć przed bezrobociem .... trzeba robić bałagan .... CELOWY i zaplanowany ze z góry powziętym zamiarem ... całość stanowi, ze jest to urzędowa PROWOKACJA dokonana przez funkcjonariuszy publicznych ... i stanowi zagrożenie dla bezwzględnego BEZPIECZEŃTSTWA Państwa i Jego OBYWATELI ... Naruszone są znamiona ustawowe przestępstwa ... PRZESTĘPCAMI są prokuratorzy ... każde jednak zawiadomienie zakończy się umorzeniem .... a złożone zaskarżenie uzyska w sądzie Postanowienie o umorzeniu ... jako, że czyn NIE jest zabroniony i NIE jest szkodliwy społecznie ... tak postanowi sędzia .... daje to obraz o przestępczości zorganizowanej funkcjonującej w strukturach państwowości i na żołdzie Rzeczpospolitej Polski ...